Heleen van Wiechen

Furievriendin

Mei

2012

 

Het bezoek ruziet, de kokkin is beschonken, de gastvrouw verliefd... Prettige Feestdagen

AD-UN, 20 december 2007:


“...Deze pijnlijke komedie van Alan Ayckbourn biedt alle ingredi¹nten voor een geslaagd avondje theater tijdens de komende feestdagen...”

 

 

In de donkere dagen voor kerst loopt iedereen zich warm om van dit vredesfeest een succes te maken. Kaarsen, bomen, klokken, ballen, kookboeken, lichtjes en kunstsneeuw alles wordt uit de kast gehaald om familie, vrienden of kennissen in een feestelijke ambiance te ontvangen.
Bij Theatergroep de Furie nemen ze dat warmlopen wel heel erg letterlijk. Met afgemeten passen nu eens hurkend, dan weer stilstaand stappend, bereiden zij zich voor op de repetities van Prettige Feestdagen. Deze pijnlijke komedie van Alan Ayckbourn biedt alle ingrediënten voor een geslaagd avondje theater tijdens de komende feestdagen. Het verhaal gaat over Belinda en Robert die, zoals gebruikelijk, familie en vrienden uitgenodigd hebben om de kerstdagen bij hun door te brengen. Vervolgens worden in vijf scènes de karakters volledig ontleed en kunnen we zien hoe de onderhuidse spanningen en gevoelens van de gasten sterker zijn dan het bewaren van de goede 'vrede'. Een gepensioneerde beveiligingsmedewerker laat zich leiden door zijn vooroordeel, de vrouw des huizes wordt hevig verliefd op de vriend van haar zus, en... het is wederzijds. Een bevriend stel leeft op voet van oorlog, het feestmaal wordt bereid door een vrouw die zwaar dronken is en dan is er ook nog iemand die koste wat het kost een poppenkastvoorstelling wil geven.
De Furie doet er alles aan om het stuk zo mooi mogelijk neer te zetten. Met een knipoog naar de 'klucht' zullen deuren een belangrijke rol spelen. Omdat het decor nog niet klaar is, gebruiken de acteurs daarvoor nu nog houten raamwerken, stoelen en bankjes. Regisseur Frans-Jan Snelders laat de spelers steeds dieper in de huid van hun personage kruipen. Hij legt uit hoe ze zich moeten voelen en creëert daarmee mensen van vlees en bloed. De concentratie is groot en de acteurs leven met elkaar mee. Ze hebben er zichtbaar plezier in vooral wanneer ze merken dat een scène ook écht werkt. Dat belooft wat met kerst.

 

 

 

 





Naar boven!